Biografie

 

Naam	Jan Bakelants
Nationaliteit	Belg
Geboortedatum	14 februari 1986
Geboorteplaats	Oudenaarde
Woonplaats	Olen
Diploma	Bachelor Bio Ingenieur
Lengte	1.77 m
Gewicht	68 kg
Team	Omega Pharma - Lotto
Profdebuut	2009
Type renner	allround

Als eerstejaarsnieuweling begon ik met competitief wielrennen. Ergens eind maart reed ik mijn eerste wedstrijd in het Limburgse Rotem. Die wedstrijd werd ik zevende ex aequo geplaatst tesamen met de rest van het peloton, maar ik had de smaak meteen te pakken. Tot eind juni reed ik dat jaar zonder club, als individueel. Nadien kwam KWV Turnhout vragen of ik voor hen wilde uitkomen. Ik sloot me aan bij deze ploeg en begon van dan af ook te winnen. Ik behaalde dat jaar 6 overwinningen in regionale wedstrijden en toonde met een achtste plaats in Polleur-Stoumont-Polleur al aan dat het Ardense werk me wel lag.

 

Het tweede jaar had ik grote ambitie. Ik wilde dit jaar een eerste maal een interclub winnen. Al snel leek dat dit me wel zou gaan lukken. Zo werd ik derde in Petit Paris Roubaix en Geraardsbergen. Begin juni lukte het met dan eindelijk. In Duffel was ik de beste in de “Prins der Nieuwelingen”. Verder op het seizoen verwachtte ik veel van Polleur-Stoumont-Polleur. Ondanks een zware valpartij donderdags voor de wedstrijd, stond ik toch aan de start en won ik. Later won ik ook nog de wedstrijd te Goedsenhoven. Daarnaast behaalde ik dat jaar nog 11 andere overwinningen. Dankzij deze goede prestaties kreeg ik het jaar nadien de kans om over te stappen naar het Sweet Paradise Team, op dat moment met voorsprong de meest prestigieuze juniorenploeg van België. Ik heb die kans met beide handen gegrepen.

 

Na een korte aanpassingsperiode aan de opgedreven afstand, vond ik goed mijn draai in de nieuwe categorie. Al snel won ik mijn eerste wedstrijd, de tweede rit in de ster van Zuid-Limburg. Het hele jaar haalde ik een zeer constant en hoog niveau. Ook in de buitenlandse wedstrijden ging het zeer goed. Zo werd ik ondermeer twaalfde in de Heuvelland tweedaagse in Nederland en zeventiende in de GP Patton. Later dat jaar werd ik nog geslecteerd voor de GP Rubliland, met de nationale ploeg. Daar werd ik negentiende. Ik won die zomer ook nog twee grote interclubs, eerst de Omloop het Volk, begin augustus en later, begin september ook nog Remouchamps-Ferrieres-Remouchamps. Verder behaalde ik nog 3 regionale overwinnigen.  

 

Door dit zeer goede eerste jaar droomde ik van nog meer en beter in mijn tweede jaar als junior. Het Sweet Paradise Team hield er ondertussen wel mee op, en zodoende moest ik nog een andere ploeg gaan zoeken. Zo kwam ik terecht bij Balen BC. Ik begon ook mijn tweede jaar als junior zeer sterk. Ik won meteen in Opwijk, en 2 weken later ook in Gelrode en Meensel-Kiezegem. Jammergenoeg werd ik dan aangereden op training, de gevolgen waren niet min, een gecompliceerde polsbreuk hypothekeerde de rest van mijn seizoen. Het duurde tot september voor ik weer echt boven water kwam, toen won ik nog 3 keer. Daarbij was de interclubwedstrijd in Zemst: de Vlaams-Brabant Classic.

 

Bij de beloften kende ik een moeilijke start. In deze nieuwe categorie kwam ik uit voor een nieuwe ploeg: Beveren 2000. Het zware ongeval van het voorgaande seizoen, deed me ook besluiten dat het beter was om op twee paarden te wedden. Naast mijn wieleractiviteiten, begon ik dus ook universitaire studies. In Leuven ging ik studeren voor Bio-Ingenieur. De opgevoerde afstand in de beloftencategorie, de daarmee samenhangende nood aan meer trainingsarbeid, en het moordende studieritme dat in Leuven werd opgelegd, maakten dat mijn debuut bij de beloftencategorie niet bepaald succesvol was. Ik vond in dit eerste jaar geen goed evenwicht tussen de studies enerzijds, en het wielrennen anderzijds. Al gauw raakte ik oververmoeid. Begin mei kreeg ik daarbovenop ook nog eens toxoplasmose. Ik schroefde mijn wieleractiviteiten een tijdje terug, en richtte me dus maar op mijn examens. Begin augustus was ik terug en voor het eerst dat jaar was de conditie helemaal oke. Ik won nog een regionale wedstrijd in Thimister, en reed ook een sterk BK waar ik mee was in de kopgroep. Ik eindigde wel slechts 12de. Nadien in de ronde van Aosta herviel ik door de toxoplasmose-infectie. Hierdoor beëindigde ik mijn seizoen voortijdig.

 

Een jaar later vlotte het al beter. Nog steeds eisten de studies een belangrijk deel van mijn aandacht op in bepaalde periodes. Hierdoor kwam ik nog steeds vrij grillig voor de dag, de ene maand goed, de andere heel slecht. Toch kon ik mij af en toe onderscheiden in de grotere koersen. Ik eindigde eerst 10e in LBL, reed nadien een sterk Circuit de Wallonie in Fleurus. Een week later was in de Triptyque Ardennais mijn eerste grote overwinning een feit. Ik won de tweede rit tussen Theux en Polleur. Ik droeg ook de gele trui. Jammergenoeg verspeelde ik de eindzege. Ik eindigde 4e en werd wel gehuldigd als beste jongere. Ik haalde verder nog mooie ereplaatsen in de Tour des Pays de Savoie en de Triptyque des Barrages.

 

Als derdejaarsbelofte kwam er eindelijk weer wat meer regelmaat in mijn prestaties. Ik begon al goed in maart, met als hoogtepunt een zeer sterke ronde van Normandie, waar ik in de koninginnenrit mee was met de besten. Ik eindigde vierde in de rit en 13de in het eindklassment. Het slechte weer in Normandie eiste wel zijn tol. In april kwam ik in een diepe conditiedip terecht. Toch kon ik mee met de nationale ploeg naar de giro delle regioni. Ik reed een goede ronde in dienst van de ploeg, en kwam versterkt terug voor een goede maand mei. Ik juni kregen traditioneel de schoolboeken voorrang. In het tweede deel van het seizoen was mijn eerste echte doel de ronde van de Pyreneeën. Spijtig genoeg ging ik in de proloog onderuit. Toch werd ik negende in de eerste rit, de tweede rit eindigde in 6de in Lannemezan. Ik zag het helemaal zitten voor de laatse rit over Soulor en Tourmalet. En ook in die derde rit ging het goed, ik kwam vierde boven op de col du Soulor, in een achtervolgend groepje van 4 man achter een zeer sterke Spanjaard. Zo reden we richting Tourmalet waar de aankomst lag. Ik was goed bezig om derde te eindigen in het klassemnt. Ik werd echter overmoedig en ging al te gretig in de achtervolging op de leider. Ik vergat te eten en stond even later op 3 km van de meet volledig geparkeerd. Alles was zwart voor de ogen en waarschijnlijk zullen deze 3km voor altijd bij blijven al de langste 3km uit mijn wielerloopbaan. Ik eindigde uiteindelijk slechts 18e in het klassement. Nadien werd ik jammergenoeg ziek in de ronde van Aosta. Ik diende leeg op te geven. Toch kon ik me nog goed herpakken en reed nog een dijk van een najaar. Ik werd 5e in de Moselle, 6e in de GP Bruyere in Hotton, 2e in Dilbeek en uiteindelijk 3e in Paris Tours na Roelants en Vachon. Deze prestaie gaf me een boost, en met de goede moral vatte ik mijn wintervoorbereiding aan.